Medycyna - materiały i notatki studenckie

Znaczenie medyczne MHC wynika przede wszystkim z ich udziału w procesach odrzucania przeszczepu.

Oprócz głównego układu zgodności tkankowej, wyróżnia się jeszcze tzw. słabe antygeny zgodności tkankowej.

Cząsteczki MHC charakteryzują się wybitną zmiennością, głównie w obrębie miejsca wiążącego antygen (rowka).

U człowieka geny kodujące białka MHC znajdują się na 6 chromosomie.

Cząsteczki MHC klasy II są podobne strukturalnie do cząsteczek MHC klasy I, składają się jednak z dwóch podobnych łańcuchów polipeptydowych, oznaczonych symbolami α (34 kDa) i β (30 kDa).

Cząsteczki MHC klasy I składają się z dwóch łańcuchów polipeptydowych: łańcucha ciężkiego α (masa cząsteczkowa 45 kD) oraz β2-mikroglobuliny (m. cz. 12 kD).

Główny układ zgodności tkankowej (MHC, z ang. major histocompatibility complex) - zespół białek, odpowiedzialnych za prezentację antygenów limfocytom

RFLP (ang. Restriction Fragments Length Polymorphism – polimorfizm długości fragmentów restrykcyjnych).

* markerem transformacji, pozwalającym na wyszukanie komórek bakterii zawierających wektor genetyczny, jest oporność bakterii na antybiotyk (wytwarzanie białka unieszkodliwiającego antybiotyk, który zabija bakterie nie transformowane);

Markery bezpośrednio oparte na właściwościach kwasów nukleinowych bywają nazywane markerami molekularnymi.